از کنفوسیوس، حکیم چین باستان پرسیدند اگر امپراطور شوی اولین کار تو چه خواهد بود؟ او در پاسخ گفت بازسازی مفهوم دقیق کلمات. زیرا هر ظلمی در جهان از ظلم بر کلمات آغاز می شود.
یادم می آید در دهه شصت خورشیدی که دبیرستانی بودم یکی از معلمان ما وقتی میخواست اشاره ای به مدارس دخترانه کند میگفت: «مدارس غیر پسر». به زعم او واژه «دختر» هم به تنهایی میتوانست عامل تولید گناه باشد. در واقع کلمات به خودی خود محتوایی ندارند و متشکل از حروف و آوا و هجا هستند اما بکار بردن آنها در مکان راستین شان و یا در غیر آن، باری به آنها می افزاید که میتواند منجر به تغییر در فرهنگ عامه مردم شود. پس آنچه که کنفسیوس به آن اشاره کرده است از حیث زمامداری، برای تولید و توسعه فرهنگ و ارزش های یک جامعه بسیار حائز اهمیت است.
از منظر کاربرد کلمات در فرهنگ عامه، با اشاره به یک مثال میتوان گفت هرگاه واژه «دروغگو» بر واژه «راستگو» چیره شود هنگام ارزش گذاری کردن شخصیت یک مسئول یا هر فردی دیگر به جای آنکه بگویند آن شخص «راستگو ترین» فرد است میگویند آن فرد یا مسئول «کمتر دروغگو» است، به عبارتی واژه «دروغ» بجای «راست» در جملات نقش پر رنگ تری ایفا میکند. یا مثلا بکاربردن واژه «ناپدری» به جای «پدری» که به هر دلیلی جایگزین پدر کسی شده که فرزند واقعی او نیست، حال چگونه میتوان به آن فرزند گفت که این مرد نقش پدر برای تو در زندگی داشته است در حالیکه مدام او را ناپدر خطاب میکنند.
از نگاهی دیگر ، بکار بردن مکرر کلمات در هر جمله و هر جای ممکن چه آگاهانه و چه ناخودآگاه بدون در نظر گرفتن بار محتوایی آنها منجر به کاهش ارزش ذاتی کلمات و عادی جلوه دادن آنها میشود. مثلا هرگاه واژه «تورم» دچار چنین هرج و مرجی شود بار واقعی کلمه تورم وآثار زیانبار آن در فرهنگ عامه تقلیل می یابد. یا در مواردی برخی افراد بصورت مکرر دچار خطا میشوند وهمواره برای کارهایشان «عذرخواهی» میکنند در چنین شرایطی تکرار واژه عذرخواهی، کارکرد دقیق این کلمه را از اعتبار ساقط میکند.
حال با توجه به اینکه در عصری زندگی میکنیم که بیشترین محصولات چینی، جهان کوچک ما را احاطه کرده است به نظر میرسد اگر مقداری هم از جمله کنفسیوس چینی که اتفاقا رایگان است، برای بازسازی مفهوم دقیق کلمات استفاده کنیم خالی از لطف نخواهد بود.
