درویش دوره دکترا را نیز در سال ۱۳۴۱ در دانشگاه پلیتکنیک شهر تورین ایتالیا به پایان رساند. فعالیت حرفهای درویش از سال ۱۳۴۱ در ایتالیا، ایران و آمریکا در این رشته آغاز شد.
در سال ۱۳۴۴ درویش مؤسسه معماری درویش را در تهران و در سال ۱۳۶۲ مؤسسه معماری دکتر درویش را در ایتالیا تأسیس کرد.
او همچنین معمار استادیوم تختی و طراح نقشه موزه ایران درودی بود. درویش در ورزشگاه تختی نوآوریهای زیادی را، چه در سامانه پوشش کششی و چه در استخوانبندی بتنی، به اجرا درآورد که در مقایسه با سایر ورزشگاههای خارج از کشور در دوران خود، جالب توجه بود.
جهانگیر درویش بهعلت کهولت سن در ۹۱ سالگی درگذشت.
