به گزارش امید روز ، به نقل از هفت صبح، آزاد کلهر | مهار ناترازی– افزایش تعرفه برق در ایران را میتوان پاسخ مستقیم دولت به ناترازی ساختاری و بحران مالی در صنعت انرژی دانست. در سالهای اخیر، فشار فزاینده بر شبکه تولید و توزیع برق، همراه با زیان انباشته نیروگاهها و پایین بودن نرخ فروش برق نسبت به هزینههای واقعی تولید، موجب شد تا مصرف برق در کشور از استانداردهای جهانی فاصله بگیرد و الگوی مصرفی نامتوازن شکل بگیرد. در واکنش به این وضعیت، دولت سیاست تعرفهگذاری پلکانی را به اجرا گذاشته تا هم رفتار مصرفی را اصلاح کند و هم بار مالی صنعت برق را کاهش دهد.
مهار ناترازی-قیمت برق برای مشترکان به چهار گروه مصرفی
در این مدل، مشترکان به چهار گروه مصرفی تقسیم شدهاند: زیر الگو، تا ۱.۵ برابر الگو، تا ۲.۵ برابر الگو و بیش از ۲.۵ برابر الگو. حدود سهچهارم مشترکان در گروه زیر الگو قرار دارند و تنها یکچهارم در پلههای بالاتر جای میگیرند. مصرف زیر الگو با نیمنرخ محاسبه میشود، مصرف تا ۲.۵ برابر الگو با نرخ ۲.۵ برابر، و مصرف بیش از آن با نرخ پنجبرابر پایه محاسبه خواهد شد. این ساختار تصاعدی باعث شده تا هزینه نهایی قبض برق، بهویژه در پلههای بالاتر، بهطور قابلتوجهی افزایش یابد.
همزمان با این تغییر، نرخ پایه تامین برق نیز از ۷۵۲ تومان به ۹۵۲ تومان افزایش یافته است. این افزایش، مبنای محاسبات تعرفههای جدید قرار گرفته و موجب شده حتی تغییرات جزئی در میزان مصرف، در صورت عبور از پلههای تعیینشده، منجر به جهش در هزینه پرداختی شود. بهعنوان نمونه، مصرف ۲۰۰ کیلووات ساعت که پیشتر حدود ۲۰ هزار تومان هزینه داشت، اکنون به حدود ۳۰ هزار تومان رسیده است.
در پاسخ به انتقاداتی درباره یکسان بودن الگوی مصرف برای همه خانوارها، دولت اعلام کرده که این الگو بر پایه رفتار عمومی جامعه تعریف شده و نه بر اساس تعداد اعضای خانوار. زیرا عوامل موثر بر مصرف برق مانند شرایط آبوهوایی، نوع تجهیزات سرمایشی و ویژگیهای ساختمان، تاثیر بیشتری نسبت به تعداد نفرات دارند و تفاوت مصرف میان خانوارهای دو و چهار نفره در فصل گرما آنقدر ناچیز است که نمیتواند مبنای علمی برای تغییر الگو باشد.
