چیپس و پفک جای ماهی برای کاکایی‌ها

مدیر گروه پرنده نگری طرلان غذادهی به پرندگان را عاملی معرفی می‌کند که سبب خواهد شد گله بزرگی از انواع پرندگان آبزی و کنارآبزی در یک نقطه جمع شوند و در زمستان که احتمال شیوع آنفلوآنزای فوق حاد پرندگان وجود دارد، این تجمع زمینه گسترش این بیماری را فراهم کند. از سوی دیگر با توجه به اینکه در مجاورت مناطق مسکونی، حیوانات اهلی مثل مرغداری و … هم وجود دارد، احتمال سرایت آنفلوآنزا از کاکایی‌ها به حیوانات اهلی هم افزایش می‌یابد.

نازک شدن پوسته تخم پرنده با مصرف فلزات سنگین

تاسف‌آور آنکه به گفته هاشمی در ایران مطالعه‌ای درباره نرخ زادآوری طبیعی کاکایی‌ها نداریم و در این رابطه خیلی فقیر هستیم. حتی نمی‌دانیم که آیا کاکایی‌ها در ایران زادآوری می‌کنند یا نه؛ ممکن است این پرنده صرفا در ایران زمستان گذران باشد و وقتی برای زاد و ولد به سیبری می‌رود، در اثر تغذیه نادرست در ایران دچار مشکل شود. البته مطالعات جهانی نشان می‌دهد که اثرات مواد نگهدارنده و فلزات سنگین در زندگی کاکایی‌ها، سال‌ها بعد مشخص می‌شود.

از آنجا که کاکایی‌ها در بسیاری از موارد پسماند می‌خورند و زباله‌ها حاوی سرب و جیوه هستند، این ترکیبات وارد بدن آنها شده و باعث می‌شود که پوسته تخم پرنده نازک شده و زادآوری‌اش مختل ‌شود.مدیر گروه پرنده نگری طرلان می‌گوید که کلا غذادهی به کبوترها و کاکایی‌ها در کشورهای پیشرو ممنوع است و اگر در اروپا به پرندگان حاشیه رودخانه‌ها یا پارک غذا بدهید، حتما طبق قانون جریمه می‌شوید. غذادهی فقط در شرایط خاص، با نظر متخصصان و در صورت وجود خطر انقراض برای گونه‌ها انجام می‌شود و در حالت عادی این کار ممنوع است.

 آموزش بهتر از جریمه

اگرچه به گفته هاشمی جریمه برای غذادهی به حیات وحش در کشورهای پیشرو مرسوم است اما معصومه صفایی معاون دفتر حفاظت و مدیریت حیات‌وحش سازمان محیط‌زیست در گفت‌وگو با هفت صبح با اعمال چنین سیاستی مخالف است زیرا معتقد است که در ایران فرهنگسازی بیش از جریمه جواب می‌دهد.او می‌گوید که چند روز پیش در یک جلسه مدیریتی با حضور نمایندگان دستگاه‌ها، نماینده معاونت حقوقی ریاست جمهوری حرف جالبی زده و اعلام کرده که هرچه جریمه بیشتری برای مسائل در نظر گرفته می‌شود، انگار مسائل به سمت یک جور نافرمانی مدنی و اعتراض اجتماعی می‌رود. بنابراین بهتر است که به جامعه آموزش داده شود که اگر حیوانات را دوست دارند، رفتار درست انجام دهند.

به گفته صفایی در کشورهای دیگر باغ وحش‌ها برای ارضای حس غذادهی به حیوانات، پکیج‌هایی را می‌فروشند که هم برای خودشان درآمدزایی دارد و هم حیوان آسیبی نمی‌بیند، زیرا متناسب با رژیم غذایی موجود زنده، پکیج‌ها تعریف می‌شود.او ایده خامی هم برای این حس دارد و می‌گوید که شاید بتوان سایت‌هایی برای غذادهی به حیات وحش ایجاد کرد و به صورت محدود، با برآورد ظرفیت برد، میزان غذادهی به حیوانات را تعیین کرد تا آسیبی به جمعیت وارد نشود اما به نحوی غذادهی گردشگران را هم مدیریت کرد.

 تبیین نشدن حیوان دوستی به اشکال درست

معاون دفتر حفاظت و مدیریت حیات‌وحش سازمان محیط‌زیست، غذادهی به حیوانات را ناشی از تبیین نادرست حس حیوان دوستی می‌داند که سبب شده جامعه با برداشت‌های خود دست به رفتارهایی بزند که از نظر زیستی و اکولوژیکی ضد ارزش است اما تبدیل به نماد حیوان دوستی و روشنفکری شده است. شاید یک بخشی از این قضیه هم به عدم ترویج کار درست باز می‌گردد.

به گفته صفایی، غذادهی به پرندگان از نظر بیولوژیکی روی رژیم غذایی پرنده و آسیب‌پذیری آن نسبت به مخاطرات محیطی تاثیر می‌گذارد. از نظر اکولوژیکی هم سبب می‌شود که جمعیت به حالت انفجاری زیاد شود و آن گونه تبدیل به آفت می‌شود؛ در نتیجه به سایر گونه‌ها آسیب می‌رساند. شاید هم جایگاه اکولوژیکی گونه  با تغییر رژیم غذایی و غذادهی دستخوش تغییرات شود و چرخه حیات آنها تحت تاثیر قرار بگیرد.

معاون دفتر حفاظت و مدیریت حیات‌وحش سازمان محیط‌زیست به وجهه دیگری از آسیب‌های غذادهی هم اشاره می‌کند و آن هم این است که حیوان در جریان غذادهی ممکن است به انسان آسیب وارد کند. همان‌طور که یکی از پرستوهای دریایی، همین چند وقت پیش به چشم یکی از دوستانش آسیب وارد کرده است زیرا حیوان متوجه نیست که انسان‌ها در حال مهربانی کردن هستند.