مهمترین خبرها، تحلیلها و اطلاعرسانی فوری، مستقیم در تلگرام!
عضو شو و هیچ خبری رو از دست نده 🌟
تا پیش از آغاز تجاوز آشکار اسرائیل به ایران، احتمال دخالت مستقیم و نظامی ایالات متحده علیه ایران بسیار پایین تلقی میشد. ترامپ بارها در سخنرانیها و مواضع علنیاش، تمایل خود به عدمورود به جنگهای فرسایشی را اعلام کرده بود. اما این تصویر با حمله اسرائیل به ایران – که بسیاری آن را هماهنگشده با واشنگتن میدانند – به طور کامل تغییر کرد. از این منظر، آنچه روی داد را باید یک برنامهریزی استراتژیک، مبتنی بر اصل غافلگیری و در راستای تامین منافع تلآویو و بخشهایی از بدنه تصمیمگیری در آمریکا قلمداد کرد.
گرچه ترامپ چهرهای ضدجنگ از خود ترسیم کرده، اما شواهد حاکی از آن است که این بار، ورود به جنگ نه از موضع کنشگری، بلکه از موضع واکنشی – با تکیه بر تعهدات راهبردی آمریکا به اسرائیل – صورت گرفت. به بیان دیگر، رئیسجمهور آمریکا بهجای آنکه آتش جنگ را روشن کند، خود را در آتشی که متحدش افروخته بود، شریک کرد. این تصمیم اگرچه برای هواداران ترامپ قابل توجیه جلوه داده شد، اما در اصل، ناشی از مجموعهای از عوامل امنیتی، راهبردی و شخصی بود که همگی در جهتی خلاف منافع ملی ایالات متحده عمل کردند.
یکی از مهمترین انگیزههای ترامپ برای ورود به این درگیری، مساله تاسیسات هستهای فردو بود؛ جایی که گزارشها نشان میدهد اسرائیل در تخریب آن ناموفق عمل کرده است. از این منظر، آمریکا با بهرهبرداری از ناکامی تلآویو، مسوولیت تکمیل عملیات نظامی را بر عهده گرفت. اما در سطحی عمیقتر، به نظر میرسد ترامپ که علاقه وافری به نقشآفرینی نهایی و تصاحب عنوان «قهرمان بحرانها» دارد، در این بزنگاه تاریخی نتوانست وسوسه ورود به صحنه را کنترل کند. وی همواره کوشیده است تا نقشآفرین اصلی در بحرانهای جهانی باشد، حتی اگر هزینه آن، ورود به جنگی خطرناک و بیپایان باشد.
پایگاه خبری امید روز دارای مجوز به شماره 94630 از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.
صاحب امتیاز و مدیرمسئول: حمید میرزائی نژاد
آدرس دفتر: تهران – خیابان دانشگاه – کوچه ماستری فراهانی – پلاک 6 – واحد 1
تلفن دفتر مرکزی: 02166973983
OMIDEROOZ NEWS AGENCY
کلیه حقوق این سایت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی امید روز بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.
