به گزارش امید روز ، به نقل از گروه رسانه ای شرق،ماجرا آنقدر تلخ و گزنده بود که تا چند روز بعد از آن هم همچنان واکنشها به آن ادامه داشته باشد. متاسفانه اشکالات و کاستیهای ورزشگاه آزادی صرفا به خاموشی پروژکتور محدود نمیشود که بتوان آن را یک اتفاق قلمداد کرد و از کنار آن گذشت. در همین مدتی که ورزشگاه آزادی پس از ماهها تعطیلی به علت مرمت و بازسازی، به چرخه میزبانی از مسابقات باشگاهی و ملی بازگشته، تصاویر و ویدیوهایی از قسمتهای مختلف آن منتشر شده که به معنای واقعی ناراحتکننده و شرمآور است. تصاویری که نشاندهنده عمق فاجعه است و نمیتوان باور کرد که محصول ۱۹۰۰ میلیارد تومان هزینه، چنین شاهکاری است. در واقع پس از چند دوره بازسازی و صرف هزینههای هنگفت، وضعیت ورزشگاه بدتر شده و صدای خبرنگاران، گزارشگران صداوسیما، توانیابان و حتی تعدادی از بازیکنان را هم به خاطر عدم رعایت استانداردها در آورده است. کافی است همین یک مورد چکه کردن آب از چند قسمت سقف میکسدزون و بعضی نقاط دیگر ورزشگاه و جمع شدن آب در رختکن، پس از بارش باران در تهران را درنظر بگیریم. ورزشگاهی که به گفته مسئولان قرار بود پس از بازسازی، ۵۰ سال دیگر برای فوتبال ایران آبروداری کند، با میزبانی از چند مسابقه داخلی و بینالمللی انبوه مشکلات خود را نمایان کرد. از سویی در حالی که تیم ملی کشورمان خود را برای بازی حساس مقابل ازبکستان آماده میکرد، اتفاق عجیب دیگری در ورزشگاه آزادی رخ داد که توجه خبرنگاران و حاضران در تمرین را به خود جلب کرد. اواخر جلسه تمرینی سوم فروردین، کنار یکی از نورافکنهای ورزشگاه آزادی دود سفید رنگی مشاهده شد که با توجه به اتفاقات بازی با امارات بر نگرانیها افزود.
حالا کار به جایی رسیده که آرزو میکنیم برخلاف صحبتهای مدیرانی چون مهدی تاج، ناترازی برق باعث قطع نورافکن ورزشگاه آزادی میشد، نه اینکه سوءمدیریت، به شکلی واضح در بخشها و قسمتهای مختلف ورزشگاهی که هنوز بازسازی آن به اتمام نرسیده، اینچنین خودنمایی کند. با تمام این اوصاف، در روزهایی که میلیونها ایرانی در حال رد و بدل کردن پیامهای تبریک به مناسب فرا رسیدن سال نو هستند و با کلماتی امیدبخش برای یکدیگر آرزوهای خوبی دارند، پیام معنادار و کنایهآمیزی هم از ورزشگاه آزادی برای فوتبالمان صادر شد؛ سالی که نکوست از بهارش پیداست…



