مردی که آواز را جان بخشید

نظیر او دیگر هنرمندی نمی‌آید که آثارش اینگونه تا اعماق وجود مردم پیش برود. از سال ۳۶ تا به امروز که ۶۶ سال طول کشید، عمر رفاقت ما بود. بیش از ۲۰ آهنگ به او دادم که همه را عالی و بدون نقص با صدای زیبا، ذات خوب و مهربانی وصف ناشدنی اجرا کرد. اکبر گلپایگانی، آواز را ملودیک کرد تا مورد پسند مردم قرار بگیرد، اگر این اتفاق رخ نمی داد آواز ایرانی جایگاه خود را از دست می داد و زنده یاد اکبر گلپایگانی با روشی منحصر به‌فرد این کار را انجام داد و آثار جاودان او در برنامه گلهای جاویدان و گلهای رنگارنگ، همیشه جاویدان است، به این دلیل است که آهنگ‌های او در رگ و خون مردم جاری است.

یکی از ویژگی‌های منحصر به‌فرد او این بود که برخلاف کسانی که فکر می‌کنند استاد شده‌اند و همه چیز را می‌دادند، او از یادگرفتن دوری نمی‌کرد، در حالی که چند نسل به‌طور مستقیم و غیر مستقیم تحت تاثیر هنر استاد اکبرگلپایگانی بودند. مثلا زمانی‌که آهنگ «روی برگی بنویس عشق» را برای ایشان ساختم تا با صدای بی‌نظیر گلپا خوانده شود، یک مقدار در خواندن آن مشکل داشت و خودم بالای سرش در استودیو ایستادم و او با متانت و بزرگواری قبول کرد که در موقع ضبط و میکس صدا، به ایشان راهنمایی در مسائل کاری برسانم. او آنقدر درویش مسلک و مهربان بود که از این موارد ناراحت نمی‌شد.

زنده یاد اکبرگلپایگانی هنرمند بزرگی بود و جایگاه رفیع در موسیقی ایرانی داشت، اما قبول می‌کرد که من به او بگویم که اینگونه کلمات را ادا کند و حتی می‌گفت که خودت اول بخوان و من برای ضبط می‌خوانم؛ در حالی که بسیاری از اساتید این موضوع را نمی‌پذیرند و به همین دلیل است که کار آنها خراب می‌شود. روانش شاد و یادش تا ابد گرامی.

ثمره یک عمر کار حرفه‌ای و ماندگار

پاشا پاشایی فرزند استاد فضل اله توکل

استاد اکبرگلپایگانی و استاد فضل اله توکل، دو گوهر ناب موسیقی ایرانی هستند که در آثاری که این دو هنرمند در قالب آلبوم‌های «عقیق» و «مست عشق» یا تک آهنگ‌هایی که این اواخر با یکدیگر همکاری داشتند، آثارشان تا ابد ماندگار است. نکته‌ای که استاد فضل اله توکل در صحبت‌هایشان اشاره کردند: «استاد گلپایگانی برای بیان کلمات  از ایشان می‌خواستند که در استودیو حضور داشته باشند، برای بیان درست شعر و درک ملودی» این بسیار موضوع مهمی برای هنرمندان است که یک استاد بزرگ موسیقی، آنقدر متین و بزرگوار است که از همکار و دوست خود می‌خواهد که این کار را انجام دهد. متاسفانه امروزه کمتر از این اتفاقات و دوستی‌ها شاهد هستیم. استاد اکبر گلپا در یکی از مصاحبه‌ها عنوان کردند که «در آواز، موسیقیدان‌ها در خدمت آواز هستند، اما در ترانه خواننده در خدمت آهنگساز و شاعر است.» خیلی برای من این جمله به‌عنوان شاگرد کوچک استاد فضل اله توکل و فردی که سال‌ها به محضر استاد گلپا رفتم  و ایشان خیلی به‌بنده محبت داشتند، ثمره یک عمر کار حرفه‌ای و ماندگار در موسیقی ایرانی و علاقمندان به موسیقی می‌تواند بهترین سرمشق برای رسیدن به هنر باشد. نگارنده که خود در محضر استاد توکل ترانه می‌خواند، تفسیری که از این جمله دارد این است که شما باید در خدمت آهنگساز و شاعر باشید تا هر کجا که ترانه پیش می‌رود، شما نیز در این حد پیش بروید و در خدمت موسیقی و شاعر باشید و از همه مهمتر حس شاعر را درک کنید. خیلی از خوانندگان امروز ترانه می‌خوانند اما به‌دل نمی‌شیند، چون فهم و درکی از شعر و احساس شاعر ندارد. ما خواننده داریم که از خودش ملودی در ذهن می‌سازد. ما به ایشان، خانواده محترمشان و جامعه موسیقی این شب (شب تولدشان) را تبریک می‌گوییم ، چون تا ابد نام و آثار استاد اکبر گلپایگانی جاویدان است./آرمان امروز