قلم قرمز در دستان امیر

دروازه‌بان‌ها؛ تنها پست بدون استرس

در خط دروازه، شرایط تقریباً مشخص است. علیرضا بیرانوند، سیدحسین حسینی، پیام نیازمند و خلیفه چهار گزینه‌ای هستند که به احتمال بسیار زیاد بدون رقابت خاصی راهی جام جهانی خواهند شد. با توجه به قانون جدید فیفا که اجازه حضور چهار دروازه‌بان را می‌دهد، این پست تنها بخشی از تیم است که نگرانی خاصی درباره خط خوردن بازیکنان در آن وجود ندارد.

دفاع میانی؛ جنگ تجربه و جوانی

در قلب خط دفاع، رقابت به‌شدت فشرده است. شجاع خلیل‌زاده، محمدحسین کنعانی‌زادگان، آقاسی، ابرقویی، نعمتی و چند گزینه دیگر برای رسیدن به ترکیب نهایی تلاش می‌کنند. امیر باید بین باتجربه‌های پر اشتباه و جوانان بی تجربه انتخاب سختی داشته باشد، اما با شناختی که از کادر فنی وجود دارد، به نظر می‌رسد تجربه نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد و بازیکنانی مثل خلیل‌زاده و کنعانی‌زادگان شانس بیشتری برای حضور در لیست نهایی دارند. در این میان، جوان‌ترها احتمالاً قربانی این رقابت سخت خواهند شد.

دفاع راست؛ ترافیک غیرمنتظره

در سمت راست خط دفاعی، شرایط جالبی شکل گرفته است. رضاییان، اسماعیلی‌فر، یوسفی و حردانی چهار گزینه‌ای هستند که برخلاف پیش‌بینی‌ها، ممکن است هر چهار نفر به جام جهانی برسند. این تصمیم می‌تواند به دلیل انعطاف‌پذیری تاکتیکی این بازیکنان باشد؛ چرا که بعضی از آن‌ها توانایی بازی در پست‌های جلوتر یا سیستم‌های مختلف دفاعی را دارند.

هافبک راست؛ پیچیده‌ترین معادله

با مصدومیت علی قلی‌زاده، معادلات این پست کاملاً به‌هم ریخته است. مهدی ترابی، علیرضا جهانبخش، محمودی و محبی گزینه‌های فعلی هستند، اما هیچ‌کدام شرایط ایده‌آل ندارند. جهانبخش هنوز به آمادگی کامل نرسیده و یکی از بدترین فصل های فوتبالی‌اش را پشت سر گذاشت، ترابی مورد اعتماد کامل کادرفنی نیست و محمودی با وجود آمادگی بالا، تجربه کافی در سطح ملی ندارد. این پست یکی از مبهم‌ترین بخش‌های لیست نهایی خواهد بود.

دفاع چپ؛ خلوت اما مطمئن

در سمت چپ خط دفاعی، رقابت چندانی دیده نمی‌شود. میلاد محمدی و احسان حاج‌صفی دو گزینه اصلی هستند که به احتمال زیاد هر دو در لیست نهایی قرار خواهند گرفت. تجربه بالای این دو بازیکن، خیال کادرفنی را تا حد زیادی راحت کرده است.

هافبک‌ها؛ رقابت برای بقا

در خط میانی، شرایط متفاوت است. در پست هافبک تهاجمی، سامان قدوس تقریباً بدون رقیب جدی است، مگر اینکه دنیس اکرت بتواند مجوز حضورش را دریافت کند. در هافبک دفاعی نیز بازیکنانی مثل سعید عزت‌اللهی، روزبه چشمی و امید نورافکن شانس بالایی دارند، اما رقابت برای سایر سهمیه‌ها همچنان ادامه دارد.

هافبک چپ؛ انتخاب‌های محدود

در این پست، محمد محبی و مهدی قایدی گزینه‌های اصلی هستند و به نظر می‌رسد هاشم‌نژاد با وجود شایستگی‌هایش، در خطر خط خوردن قرار دارد. این تصمیم می‌تواند یکی از بحث‌برانگیزترین انتخاب‌های کادرفنی باشد.

خط حمله؛ بیشترین قربانیان

پرترافیک‌ترین بخش تیم ملی، خط حمله است. مهدی طارمی بدون شک مهاجم اول تیم خواهد بود، اما برای سایر جایگاه‌ها رقابت شدیدی وجود دارد. علی علیپور، شهریار مغانلو، امیرحسین حسین‌زاده و چند گزینه دیگر برای حضور در لیست نهایی تلاش می‌کنند. با این حال، پیش‌بینی می‌شود چند نام مطرح از این جمع خط بخورند. یکی دیگر از ابهامات این پست حضور یا عدم حضور سردار آزمون در تیم ملی است باید ببینیم تا زمان انتشار لیست نهایی این بازیکن به جمع بازیکنان تیم‌ملی اضافه خواهد شد یا نه.

تصمیمی که همه را راضی نمی‌کند

در نهایت، انتخاب لیست ۲۶ نفره تیم ملی تصمیمی است که هرگز نمی‌تواند همه را راضی کند. همواره بازیکنانی خواهند بود که شایستگی حضور دارند اما از این فرصت بازمی‌مانند. در این میان، عواملی مثل آمادگی بدنی، تجربه، انعطاف تاکتیکی و حتی مسائل جانبی مانند ویزا نیز می‌توانند در تصمیم نهایی تأثیرگذار باشند.

حالا همه نگاه‌ها به تصمیم نهایی کادرفنی دوخته شده؛ تصمیمی که می‌تواند سرنوشت تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ را رقم بزند./خبرآنلاین