به گزارش خبرنگار پایگاه خبری امید روز -محمد احمدوند، عضو شورای اسلامی شهر محمدشهر، در مصاحبهای با اشاره به وضعیت نابسامان تپه باستانی دشت بهشت، این بیتوجهی را تهدیدی جدی برای میراث فرهنگی و تمدن ایران دانست. وی اظهار داشت: تپه باستانی دشت بهشت یکی از مهمترین آثار فرهنگی این منطقه است که طبق دادههای پژوهشگاه میراثفرهنگی و گردشگری، آثاری از هزاره پنجم قبل از میلاد مسیح و دوره اولیه اسلامی در آن شناسایی شده است. این مکان تاریخی نشاندهنده قدمت چندین هزار ساله محمدشهر و زیستگاههای قدیمی آن است.
احمدوند ادامه داد که این تپه باستانی در سال ۱۳۸۰ در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است و افزود: این ثبت میتواند فرصتی مناسب برای معرفی محمدشهر و مردمان عزیزش به جهان باشد. با این حال، بیتوجهی به حفاظت و نگهداری از این اثر تاریخی بههیچوجه قابل قبول نیست.
احمدوند با تأکید براهمیت مسئولیتپذیری در حفظ آثار تاریخی گفت: تپه دشت بهشت، همانطور که از نظر فرهنگی و تاریخی اهمیت بسیاری دارد، نیازمند حفاظت و احیا است. متولی این نوع اماکن تاریخی، وزارت میراث فرهنگی و گردشگری است و نباید بگذاریم که این مکان به این شکل رها شود. برنامهریزی دقیق و جدیت در پیگیری برای بهرهبرداری مناسب از این مکان، برعهده اداره کل میراث فرهنگی است و باید به سرعت اجرایی شود.
وی در ادامه با انتقاد از وضعیت فعلی تپه باستانی دشت بهشت افزود: نباید منتظر بمانیم تا تخریب و تعرض به این اثر فرهنگی اتفاق بیفتد و سپس به دنبال مقصر بگردیم. وقتی یک اثر فرهنگی آسیب میبیند، آسیب بزرگی به سرمایه فرهنگی یک ملت وارد میشود. پیشگیری از این آسیبها بسیار مهمتر از درمان است، حتی اگر تپه دشت بهشت اکنون نیاز به درمان داشته باشد.
عضو شورای اسلامی شهر محمدشهر همچنین به وضعیت نگرانکننده تپه باستانی دشت بهشت اشاره کرد و گفت: متأسفانه در حال حاضر، تپه دشت بهشت به محلی برای تخلیه نخالههای ساختمانی تبدیل شده است. این وضعیت زیبنده شهرو مردمانش نیست. این مکان تاریخی میتواند با برنامهریزی دقیق، تبدیل به یک موزه شود که نه تنها به زیبایی بصری منطقه کمک میکند، بلکه با جذب گردشگران میتواند به یک جاذبه اقتصادی تبدیل شود.
احمدوند در پایان از مسئولان خواست تا با سرعت و جدیت بیشتری به حفاظت و احیای تپه باستانی دشت بهشت بپردازند. او تأکید کرد که این اقدام نه تنها برای حفظ هویت تاریخی و فرهنگی محمدشهر بلکه برای انتقال این میراث به نسلهای آینده نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است.



