به گزارش خبرگزاری ما: احتمالا تا کنون نامی از فدراسیونی به نام ورزش کارگری نشنیده باشید. طبیعی هم هست که ندانید چنین تشکیلاتی وجود دارد و سالانه میلیاردها تومان در آن هزینه می شود اما در چه جهتی؟ با چه رویکردی؟ خروجی آن برای این قشر زحمتکش چه بوده؟ چه روند حرکتی و اجرایی داشته و دارد؟ و ده ها سوال دیگر که هر کدام می تواند محور چندین مقاله و یادداشت باشد که در پایان، می بینیم که خروجی خاصی در خصوص عملکرد این فدراسیون دیده نمی شود.
فدراسیون ورزش کارگری که به نظر می رسد در حوزه داخلی کار را خوابانده، در اعزام های برون مرزی فعالیتی چشمگیر و تحسین برانگیز داشته! تا کنون تمام سفرها را اعزام کرده و موردی را از دست نداده اند؛ حتی در مورد ایتالیا هم که بخش عمده ای از کاروان امکان دریافت روادید پیدا نکردند، باز هم همان تعداد معدود هم راهی اروپا شدند. این در شرایطی است که در حوزه رویدادها و مسابقات داخلی، یک تعطیلی نسبی دیده می شود که حتی رئیس فدراسیون هم بدان اشاره داشته. اما چرا باید چنین اتفاقی رخ دهد که سفرها بدون کم و کاست انجام شود اما برنامه های اجرایی اینگونه در محاق قرار گیرد؟



