سردبیر این نشریه گفت: پیامهای محبتآمیزی که در این چند هفته از خوانندگان قدیمی و وفادار دریافت شد بیش از هر عامل دیگری صاحب امتیاز و مالک نشریه را بر سر ذوق آورد تا در عصر جدید سیاست در ایران هم ادامه دهد و دریغ دانستیم بعد از انتشار در دوران ۵ رییس جمهوری (هاشمی رفسنجانی، محمد خاتمی، محمود احمدینژاد، حسن روحانی و ابراهیم رییسی) در آغاز ششمین رییس جمهوری که گفتمان او با گفتمان مورد علاقه نشریه ( دموکراسی، عدالت اجتماعی و شایسته سالاری و آزادی های سیاسی و اجتماعی و نفی رادیکالیسم و اقتدارگرایی) همسوست چراغ آن خاموش و خاطره شود و اتفاقا ضرورت پایش و نقد بیشتر حس می شود تا چه حد به وعدهها وفادار است.
وی گفت: مجموع سوابق مطبوعاتی تنها دو نویسندهٔ دایمی نشریه (خسرو معتضد و حسن فتحی) از ۱۰۰ سال فراتر میرود چرا که اولی از سال۱۳۴۲ در مطبوعات کاغذی و چاپی قلم میزند -و شاید یگانه بازماندهٔ نویسای نسل روزنامهنگاران دههٔ۴۰ باشد- و دیگری از ۱۳۵۸ تا کنون و در حوزهٔ بینالملل پیشکسوت است.
روایتهای هفتگی «مهرداد خدیر» در صفحات وسط نیز به صورت مستمر از ۲۷ سال گذشته و به گفتهٔ یک روزنامهنگار قدیمی تاریخ معاصر در آن بازتاب دارد.
عنوان روی جلد شمارهٔ تازهٔ «امید جوان» این است: “دولت ملی پزشکیان، جای مخالفان آزادی نیست”. در توضیح این عنوان در همان صفحهٔ نخست آمده: “اگرچه تلاش برای عبور از مجلس حاصل انتخابات کممشارکت، اقتضای سیاستورزی است اما جای مخالفان آزادی که سه سال دست در کار خالصسازی و شعارهای متوهمانه و حذف نیروهای مستقل بودند در دولت وفاق ملی نیست.”
