یکهتازی در جهان
موحد نخستین بار در المپیک ۱۹۶۴ حاضر شد اما از رسیدن به مدال بازماند. پس از آن سیطره اسطوره ایرانی بر کشتی جهان به مدت ۶ سال آغاز شد. او پس از کسب ۳ مدال طلای جهان در سالهای ۱۹۶۵، ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷، در المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی قاطعانه به طلا رسید. او در ادامه در مسابقات جهانی ۱۹۶۹ و۱۹۷۰ نیز بر سکوی نخست جهان ایستاد. موحد در سومین تجربه المپیکی خود عازم المپیک ۱۹۷۲ مونیخ شد، اما در مبارزه دوم آسیب دید و مسابقات را بدون کسب مدال ترک کرد. رکورد شش طلای پیاپی موحد تا چند سال پیش یک رکورد منحصربهفرد در کشتی ایران به شمار میرفت، تا اینکه حمید سوریان با ۷ طلای جهانی و المپیک بالاتر از او قرار گرفت. البته که هنوز هم در میان کشتیگیران آزادکار موحد را میتوان از این نظر رکورددار دانست. دو مدال طلای بازیهای آسیایی ۱۹۶۶ و ۱۹۷۰ به همراه قهرمانی در جام آریامهر و تورنمنت مهم تفلیس گرجستان دیگر افتخاراتی است که اسطوره کشتی آزاد ایران بر جای گذاشته است. موحد که مدرک فوق لیسانس خود را در رشته تربیت بدنی گرفته بود، پیش از انقلاب برای حضور در مقطع دکترا عازم آمریکا شد تا در دانشگاه جرج واشنگتن ادامه تحصیل بدهد.
یار دیرینه تختی
موحد همچنین از دوستان نزدیک غلامرضا تختی بود و ارادت زیادی به جهان پهلوان داشت. بخشی از گفتوگوی قدیمی او با خبرگزاری ایسنا را بخوانید: «در مسابقات جهانی سال ۱۹۶۲ که من رزرو تیم ملی بودم، تختی فقط میخواست هنگام مبارزاتش من کنار تشک بروم و اجازه نمیداد کس دیگری این کار را انجام دهد. من ارادت زیادی به تختی داشتم و همیشه به چشم یک انسان بزرگ به او نگاه میکردم. هر دوی ما علاقه زیادی به بازی شطرنج داشتیم و با وجود اینکه با تختی بارها شطرنج بازی میکردم، اما هیچ وقت به خودم اجازه نمیدادم بخواهم با او شوخی کنم. تختی انسانی بسیار خونگرم و مهربان بود. من ۶ سال از او کوچکتر بودم و خجالت میکشیدم که بخواهم با آنها قاطی شوم و همیشه سعی میکردم که حرمت بزرگتر از خودم را نگه دارم.»
چرا سرمربی آمریکا نشد؟
عبدالله موحد با وجود سالها زندگی در آمریکا، پیشنهاد هدایت تیم ملی کشتی این کشور را رد کرد. بخشی از حرفهای خودش را در این مورد بخوانید: «وقتی آمریکاییها به من این پیشنهاد را دادند، پیش خودم گفتم چرا باید به عدهای کشتی یاد بدهم که بروند مقابل هموطنانم این فنون را به کار گیرند و آنها را شکست دهند؟ پول بسیار خوبی به من میدادند، اما حاضر نشدم کمک کنم. بابی داگلاس که روزی حریفم بود یک شب به خانه من آمد و به من گفت دو برابر بیشتر از صحبتی که داشتیم به تو میدهیم، اما باز من قبول نکردم. وقتی سرسختی من را مشاهده کرد رو به من کرد و گفت چه میخواهی، من در جواب به او گفتم تو حرفم را نمیفهمی!»
موجی از واکنشها
درگذشت این اسطوره پرافتخار ورزش ایران، واکنشهای فراوانی به همراه داشت و تنی چند از مقامات دولتی هم این ضایعه را تسلیت گفتند. صفحه رسمی اتحادیه جهانی کشتی در اینستاگرام هم ضمن پوشش دادن این موضوع، در متنی کوتاه نوشت: «امروز جامعه کشتی یک مرد بزرگ را از دست داد؛ عبدالله موحد که در سن ۸۶ سالگی درگذشت. موحد یکی از برترین کشتیگیران تاریخ بود.»
