به گزارش امید روز ، به نقل از ورزش سه، مصدومیت امید عالیشاه در دیدار مقابل فولاد، خیلی زود به یکی از نگرانیهای اصلی پرسپولیس تبدیل شد. کاپیتان سرخها پس از یک استارت و تغییر مسیر ناگهانی، دچار آسیبدیدگی شد و به دلیل درد شدید، بلافاصله از زمین مسابقه خارج شد. اگرچه در لحظات ابتدایی شایعاتی درباره آسیب رباط صلیبی مطرح شد، اما بررسیهای اولیه کادر پزشکی پرسپولیس نشان داد مشکل عالیشاه مربوط به عضله چهار سر ران است؛ مصدومیتی که با توجه به درجه آسیب، میتواند او را برای چند هفته از میادین دور نگه دارد و همین موضوع، ابهامهایی درباره زمان دقیق بازگشت او ایجاد کرده است.
در همین رابطه، برای بررسی دقیقتر این نوع آسیبدیدگی و شرایط بازگشت بازیکنان به میادین، با دکتر وجیهالله چشمهسری، پزشک سابق باشگاه پرسپولیس، گفتوگویی داشتیم. او در توضیح مصدومیت عضله چهار سر ران، به اهمیت گرید آسیب، نوع پارگی یا کشیدگی، نحوه مراقبتهای اولیه و پروسه درمان اشاره کرد و تأکید داشت که این مصدومیت از جمله آسیبهایی است که نمیتوان درباره زمان بازگشت بازیکن بهصورت قطعی و شتابزده اظهارنظر کرد و نیازمند صبر، بررسی مستمر و طی کردن دقیق مراحل درمانی است.
چشمهسری در ابتدا در خصوص این آسیبدیدگی توضیح داد: در بحث کشیدگی و یا پارگی عضله چهارسر، گرید و درصد آسیبدیدگی اهمیت زیادی دارد. گاهی اوقات شما علاوه بر کشیدگی، پارگی هم دارید که در این صورت هم با توجه به اینکه کشیدگی در طول است یا عرض، شرایط متفاوت خواهد بود؛ اینکه گرید چقدر است، هماتوم تشکیل داده یا خیر و حتی اینکه پارگی بر چه اساسی شروع شده و در حین ضربه اتفاق افتاده یا برخورد وحود داشته و هماتوم ایجاد شده است، در پروسه درمان تأثیرگذار است. از طرفی اینکه چطور مراقبت میکنید، اقدامات اولیه چطور صورت گرفته، فیزیوتراپی به چه شکل انجام میشود و … هم موثر است.
او ادامه داد: این پروسه طوری است که شما نمیتوانید بگویید بازیکنی با آسیب گرید یک، دو هفته دیگر میرسد؛ افرادی بودهاند که با این درجه آسیبدیدگی، بعد از چهار هفته برگشتهاند و باز هم آسیب دیدهاند، چون احتمال بازگشت در این آسیب زیاد است. نوع عضلات و اعصاب در آن بخش طوری است که این احتمال وجود دارد بازیکن تمام تستها را انجام بدهد و همه چیز خوب باشد و هیچ دردی نداشته باشد اما وارد کار شود و در یک ضربه دچار درد چهار سر شود و دوباره از زمین خارج شود و مجبور باشد فیزیوتراپی را شروع کند. این درد، درد مرموزی است و نمیشود روی آن اظهارنظر کرد و باید با صبر و حوصله در مورد آن جلو رفت. اگر بازیکن جوان باشد، ترمیم راحتتر است و زمانی که سن بالاتر باشد، سختتر میشود. اینکه بالانس عضلانی بازیکن چطور است، دو پای او چطور است، آیا پای ضربهاش است یا پای ایستا است؟ همه اینها در بازگشت بازیکن تاثیرگذار است.
پزشک سابق پرسپولیس درباره عواملی که باعث ایجاد این مصدومیت میشوند، توضیح داد: این آسیبدیدگی ممکن است در یک کشش ایجاد شود یا زمانی که بازیکن پرش انجام میدهد، حین پایین آمدن اتفاق بیفتد. ممکن است حین تکل و زمانی که پا جمع میشود، کشیدگی یا پارگی ایجاد شود و حتی ممکن است حین شوت این اتفاق بیفتد یا زمانی که حین شوت، یک نفر مانع میشود و پا به پا برخورد میکند رخ بدهد. گاهی اوقات هم ممکن است در اثر برخورد رخ بدهد و پارگی یا هماتوم ایجاد شود. مکانیسمها متفاوت است و در واقع ما نمیتوانیم بگوییم چون برخوردی نبوده، آسیب کم است. همانطور که دیدهایم حتی گاهی پارگی ACL هم بدون برخورد صورت میگیرد. اینکه آسیبدیدگی در چه سطحی است اهمیت بالایی دارد، هر چند که مکانیسم آسیب در نگرش ما نسبت به فیزیوتراپی و درمان فرد تاثیر دارد اما در هر صورت حتما لازم نیست برخوردی صورت بگیرد.
او درباره پروسه ریکاوری و درمان این مصدومیت گفت: وقتی MRI، سونوگرافی و معاینات انجام میشود، بر آن اساس تشخیص را روی یک گرید میگذارید؛ برای مثال زمانی که گرید دو تشخیص داده میشود، در رفرنسها میگویند چهار تا شش هفته زمان برای بازگشت بازیکن لازم است. در این شرایط باید طبق برنامهها پیش بروی، مرتب مریض را بررسی کنی و ببینی وضعیت چطور است، بهتر شده یا خیر و اگر تحمل میکند، به مرحله بعد بروی. همه مراحل درمان را انجام میدهی تا به حدی میرسی که بازیکن دیگر درد ندارد و کارهای تقویتی و فیزیوتراپی را انجام دادهای. در این شرایط بازیکن را وارد تست میکنی و میگویی حرکاتی را که به پا فشار میآورد، انجام بدهد؛ برای مثال روی پا بپرد، ضربه بزند و … همه اینها را چک میکنی و میبینی درد ندارد. سپس بازیکن را آرام آرام و با بانداژ وارد زمین میکنی تا از دویدن و پنج به دو شروع کند و بررسی میکنی که تا چه حد تحمل میکند و مشکل ندارد و سپس وارد مرحله بعد میکنی تا بتواند با تیم تمرین کند. این یک پروسه است که بستگی دارد از روز اول آسیب چطور به آن رسیدگی کنی، چه تشخیصی بگذاری، چطور فیزیوتراپی کنی، فرد چطور به خودش برسد و فرم بدنیاش چطور باشد.
چشمهسری همچنین در خصوص شرایط بازیکنان پس از پارگی عضله چهارسر توضیح داد: اگر پارگی رخ داده باشد، پروسه سختتر میشود. البته همه کشیدگیها درجاتی از پارگی ریز را دارند، اما معمولا میگویند عضله فقط دچار کشیدگی شده و تا مرز پارگی آمده و هنوز پاره نشده است؛ در این صورت، شرایط بهتر است و نیازی به ترمیم عضله نداریم و فقط سعی میکنیم التهاب را بگیریم و آسیب را برطرف کنیم. اما وقتی عضله پاره میشود، اینکه در عرض پاره شود یا در طول و عمق پارگی چقدر باشد، شرایط را متفاوت میکند. به خصوص که همانطور که گفتم، چهار سر هم عصبهای زیادی دارد و بنابراین بسیار دردآور است و زمانی که فرد ضربه میزند، طوری است که انگار چاقو در عضله فرو میکنند؛ بنابراین زمانی که آسیب میبیند و پارگی ایجاد میشود، چسبندگیها باعث کوتاهی میشود و اگر خوب فیزیوتراپی نکند، این کوتاهی باعث میشود زمانی که وارد کار میشود، دوباره آسیب برگردد. در مجموع نکته مهم در مصدومیت از ناحیه چهارسر این است که با آن مدارا کنی و عجله نکنی.
