بر اساس این، ایرانیان با اشاره به اصل حق تعیین سرنوشت ملت ها، هرگونه دخالت خارجی در امور داخلی کشور را قویاً محکوم می کنند. به باور آن ها، انتخاب رهبر و تعیین سرنوشت سیاسی یک حق انحصاری برای مردم هر کشوری است و دیگران اجازه اظهارنظر یا تأثیرگذاری در این فرآیند را ندارند.
شهروندان در گفتگوهای خود تصریح میکنند که همانطور که مردم ایران در مورد سرنوشت سیاسی سایر کشورها و انتخاب رئیسجمهور آمریکا اظهارنظر نمیکنند، این حق را برای دیگران نیز قائل نیستند که در مورد آینده سیاسی ایران صحبت کنند. آنان اینگونه اظهارات را مصداق گزافهگویی و نوعی توهین به ملت ایران دانسته و بر این باورند که تنها مردم ایران هستند که باید آینده سیاسی خود را رقم بزنند.همانطور که مردم ایران در مورد چگونگی اداره سایر کشورها و انتخاب حاکمان آنها اظهارنظر نمیکنند، دیگران نیز حق دخالت در فرآیندهای سیاسی داخلی ایران را ندارند.
انتخاب رهبر، نوع حکمرانی و مسیر آینده کشور، موضوعاتی است که باید از مجرای اراده و رأی مردم ایران رقم بخورد و طرح این مسائل از سوی افراد یا نهادهای خارجی، نوعی بیاحترامی به شعور و حق حاکمیت ملی تلقی میشود.
این واکنشها در حالی گسترش یافته که گمانهزنیها درباره آینده سیاسی ایران در برخی رسانههای خارجی افزایش یافته است. شهروندان میگویند این تحلیلها زمانی میتواند سازنده باشد که بر اساس واقعیتهای میدانی و بدون جهتگیری انجام شود.در مجموع، میتوان گفت که مطالبه مردم ایران برای تعیین سرنوشت خود، ریشه در اصل حق حاکمیت ملی دارد. شهروندان با آگاهی از این حق طبیعی، هرگونه دخالت یا اظهارنظر خارجی در امور داخلی کشور را نه تنها نادرست، که توهینآمیز تلقی میکنند. این خواسته بهوضوح نشان میدهد که آینده سیاسی ایران، تنها توسط مردم این کشور و بر اساس اراده جمعی آنان رقم خواهد خورد و هیچ بازیگر خارجی جایگاهی در این معادله ندارد.
تشکیلات الیگارشی ترامپ، خانواده و شرکای امریکایی و اسرائیلیاش بدون توجه به تمام دستاوردهای بشری در استقرار یک نظام حقوقی جهانی به هرجا که بخواهند حمله میکنند و امنیت و منافع ملتها را تهدید میکنند.
