دو سوخو-۲۴ از ایران برخاستند، مأموریت خود را در قطر انجام دادند و هیچ‌کدام به پایگاه بازنگشتند. هر دو جنگنده هنگام بازگشت هدف پدافند قرار گرفتند و چهار خدمه اجکت کردند. حادثه در آسمان چند دقیقه بیشتر طول نکشید،⬅

این تغییر و انتصاب می‌تواند حامل پیام‌هایی درباره فضای سیاسی ایران و نحوه حکمرانی باشد؛ موضوعی که می‌توان آن را تحت عنوان «رمزگشایی از یک تغییر» مورد بررسی قرار داد. در روایت‌هایی که درباره جلسه اخیر رئیس‌جمهور مطرح شده⬅

محمد عطریانفر در گفت‌وگو با ایسنا درباره شرایط ایران پساجنگ، اظهار کرد: پایان هر جنگ، به‌معنای پایان چالش‌ها نیست بلکه آغاز مرحله‌ای است که شاید از خود جنگ پیچیده‌تر و سرنوشت‌ سازتر باشد. در این دوره، نگاه‌ شهروندان از⬅

دوستانی از صاحب این قلم پرسیده‌اند در مناقشهٔ اخیر آقایان دکتر عبدالکریم سروش – متفکر برجستهٔ‌ ایرانی- و محمد قوچانی روزنامه‌نگار خوش‌قریحه و صاحب‌‌سبْک، جانبْ‌دار کدام سویم و حق یا بیشینهٔ حق را از آنِ کدام یک می‌دانم. راست این است که بیشتر دچار⬅

این جملۀ آیت‌الله دکتر سید مصطفی محقق داماد که “روحانیت، جایگاه خود را از دست داده است” نَقل و نُقل محافل و شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی شده است. البته باید یادآور شد سخن آیت‌الله به این صراحت و با این تأکید⬅

طرح موضوع جبران خسارت‌های متقابل در ادبیات سیاسی تهران و واشنگتن، بار دیگر چشم‌انداز دستیابی به توافقی پایدار و پایان دادن به تنش‌های پرهزینه را در هاله‌ای از ابهام فرو برده است. در شرایطی که کانال‌های دیپلماتیک با واسطه‌گری⬅

«‌محسن رضایی، در تلاقی سیاست، اقتصاد و جنگ قرار گرفته و با همین پیشینه امیدوار است (به موفقیت در انتخابات ریاست جمهوری) اما او نه یک سیاست‌مدار تمام‌عیار است، نه یک جنگاور صِرف و نه یک اقتصاددان به معنی⬅

مسئله این است که نباید به بهانه اینکه رئیس‌جمهور از کدام طیف سیاسی است، جایگاه ریاست‌جمهوری را تنزل دهیم یا آن را در نظام تصمیم‌گیری و نظام سیاسی کشور کمرنگ کنیم. در واقع، صیانت از جایگاه ریاست‌جمهوری، به نوعی⬅

سال‌هاست که ذهن من درگیر امنیت، رسانه، جامعه و نسبتِ این‌ها با زیست روزمره مردم است. این سخن، برای من فقط یک بحث نظری نیست؛ ادامه‌ی همان دلشوره‌ها و مشغولیت‌هایی است که از سال‌ها پیش در حوزه‌های مختلف دنبال⬅