نیکبخت تصریح کرد: وقتی کسی ایدهای دارد و هنوز به محصول تبدیل نشده و در مرحله اثبات ایده است باید مورد توجه قرار بگیرد؛ در این صورت باید قوانین به این حوزه توجه بیشتری داشته باشند.
این عضو هیئت علمی دانشگاه امیرکبیر با اشاره به سهم بودجه تحقیق و پژوهش از کشور گفت: تعداد زیادی هیئت علمی در دانشگاه داریم. سهمی که از درآمد ناخالص داخلی به بحث تحقیق و توسعه و هزینههای جانبی آن اختصاص پیدا میکند، حجم زیادی از سرمایه کشور است که اگر این تحقیقات کاربردی شود سرمایه گذاری عظیمی برای کشور محسوب میشود.
وی با تاکید بر اهمیت بخش تحقیق و توسعه افزود: بیشتر تمرکز ما و زمینهای که در آن قانون داریم در حوزه شرکتهای دانشبنیان است در حالی که شرکتهای دانشبنیان قبل از آنکه به مرحله تولید برسند هزنیه بسیاری صرف تحقیق و تولید نمونه آزمایشی صرف کرده اند که قسمت بزرگی از این مرحله میتواند در دانشگاها شکل بگیرد و توسط تحقیقات دانشگاهی و اعضای هیئت علمی پوشش تخصیص داده شود.
نیکبخت ادامه داد: تمرکز بر توسعه فناوری افزایش کمی و کیفی شرکتهای دانشبنیان را در پی خواهند داشت.
عضو هیئت علمی دانشگاه امیرکبیر با تاکید بر اهمیت تحقیقات نیاز محور گفت: رسالهها و پایان نامهها باید به سمت نیاز کشور حرکت کند، نه اینکه فقط به تولید مقاله ISI بپردازیم. بخش توسعهای و پژوهشی اهمیت دارد، زیرا توسعهی پایدار محصولات دانشبنیان از اینجا شروع میشود.
وی ریل گذاری قانونی را راهی برای حل این چالش دانست و گفت: ریل گذاری فعالیت اعضای هیئت علمی و ارتقا آنان مقاله محور است؛ فناوی محور نیست. اگر ریل گذاری قانونی اعضای هیئت علمی فناوری محور شود آن انقلابی که در چاپ مقاله در کشور اتفاق افتاد در توسعه فناوری نیز رخ میدهد، زیرا توان علمی ما خیلی فراتر از آنچیزی است که فکرش را کنید./خبرگزاری آنا