* لطفا درباره حوزه تخصصی خود برای مخاطبان توضیح دهید
بازیکن و پیشکسوت فوتبال و همچنین سرمربی و مربی تیم‌های مختلف کشور از جمله بانک مرکزی و استقلال جنوب هستم. در حال حاضر یک باشگاه ورزشی به نام روشا (پمپ انرژی) دارم و هم اکنون در حال اضافه شدن به باشگاه صنعت نفت آبادان هستم.
*از دیدگاه جنابعالی بزرگ‌ترین چالش فوتبال کشور چیست؟
بزرگ‌ترین چالش این حوزه از نگاه من که سال‌ها در این حوزه فعالیت داشته ام، وجود افرادی است که از فوتبال، سررشته ای ندارند اما در این حوزه فعالیت می‌کنند. متاسفانه افراد کاربلد و پیشکسوت این حوزه درحاشیه قرار گرفته اند. بسیاری از این افراد تمایلی به کار در این رشته نداشته و در حوزه‌های دیگر مشغول به کار می‌شوند. باید هر ورزشی، به ویژه فوتبال، به صورت علمی‌تر مدیریت و ساماندهی شود. ایران، کشوری سرشار از استعداد و پتانسیل در این صنعت است و ما همیشه در دنیا حرف برای گفتن داریم. معتقدم چون عرق ملی دارم، اگر یک‌سری حمایت‌ها انجام شود، می‌توانیم در آسیا و جهان به پیشرفت برسیم.
* پیشنهاد شما به رئیس فدراسیون فوتبال چیست؟
در تمام کشورهایی که صاحب سبک هستند، یک ایده به صورت ثابت دنبال می‌شود و دایر کردن آکادمی‌ها زیر نظر فدراسیون است. بازیکنان ما نیز باید به صورت حرفه‌ای آموزش ببینند. متاسفانه مربیان مهارت کافی ندارند و در نتیجه خروجی خوبی نداریم. همچنین بازیکنان امید کشور به مهارت خوبی از لحاظ آموزشی نرسیده اند و در نتیجه با مشکل مواجه می شویم. در همه سطوح آموزشی اگر آموزش از پایه و به شکل اصولی انجام نشود، خروجی خوبی نداریم. در حال حاضر در مسابقات، به لحاظ راندمان از بسیاری از کشورها عقب‌تر هستیم، چون در آنجا سرمایه‌گذاری و اصول آموزشی با دقت بیشتری صورت می پذیرد . در واقع دلیل موفقیت تیم های فوتبال در این کشورها، بهره مندی از مدارس فوتبال بسیار قوی و حرفه ای است؛ مثلا اسپانیا در بخش پرورش مربی بسیار قدرتمند و کارآزموده است و به کشور‌های دیگر، مربی صادر می‌کنند.
مشکل اصلی کشور ما صدور مجوز برای کسانی است که در این حوزه فاقد مهارت هستند و تا زمانی که نسبت به این موضوع مهم بی توجهی شود، پیشرفت نمی‌کنیم. آینده ورزش کشور نباید به دست کسانی سپرده شود که از ورزش، هیچ سررشته ای ندارند. در مجموع حمایت از فوتبال باید در جهت درست انجام شود.
*نقش رسانه در صنعت فوتبال به چه میزان اهمیت دارد؟
در کلاس‌های مربیگری، یک درسی داریم به عنوان معاشرت یا مراوده مربیان و بازیکنان با مدیا، تلویزیون یا رسانه. من زمانی که درباره آن مطالعه کردم، یک فیلم در رابطه با مدرسه فوتبال منچستر سیتی دیدم که بسیار جذاب بود. در سن پایین برای بچه‌ها کنفرانس خبری برگزار می کردند. وقتی علت را پرسیدم، گفتند کودکان باید از سن کم یاد بگیرند چگونه با رسانه‌ها صحبت کنند تا در آینده بتوانیم انسانهای با فرهنگ داشته باشیم. هفته گذشته یک مصاحبه با آقای تیری هانری، سرمربی تیم امید المپیک فرانسه در یک کنفرانس خبری برگزار شد که خیلی جذاب بود. وی به کاپیتان خود که صندلی را ترک کرده بود، گوشزد کرد تا نخست صندلی خود را مرتب و سپس سالن را ترک کند و در رسانه‌ها آمده بود هانری، فراتر از یک مربی است. این آموزش در سطح بین‌اللملی بود. رسانه، رسالت بسیار بزرگی دارد و حتی می‌تواند یک‌سری از مدارس فوتبال را جمع آوری و تعطیل کند. در دنیا اصرار بر این است که رسانه آزاد باشد، چون هدف این است که بتواند یک منتقد سازنده باشد. بعد از سال‌ها ورزش و تجربه، بر این باور رسیدیم که رسانه‌ها در هر زمینه‌ای اگر دست‌شان باز باشد، پیشرفت ما صد برابر خواهد شد. اما اگر رسانه سرکوب شود بسیاری از ارزش ها را از دست می‌دهیم. معرفی یک باشگاه خوب به مردم، وظیفه رسانه است. بنابراین در تمام جوانب، رسانه حائز اهمیت است.
