پساجنگ و توسعه

در میانه بررسی تجربه کشورهای پساجنگ، هم‌زمان از میدان رخدادها به سرچشمه ایده‌ها می‌رویم؛ به سراغ اندیشمندانی که کوشیدند چرایی کامیابی و ناکامی ملت‌ها را در نهادها، فرهنگ، قدرت، آزادی، اعتماد، کنش جمعی و تاریخ بجویند. این جستارها، بازخوانی میراث فکری کسانی است که جهان را نه آن‌گونه که بود، بلکه آن‌گونه که می‌توانست باشد، فهمیدند و راه‌هایی نو برای اندیشیدن به توسعه گشودند.
از ابن‌خلدون تا ماکس وبر، امیل دورکیم، کارل پوپر، کارل پولانی، هانا آرنت، مری داگلاس، جیمز سی. اسکات، پیر بوردیو، آمارتیا سن، داگلاس نورث، الینور استروم، دارون عجم‌اوغلو، جیمز ای. رابینسون، فرانسیس فوکویاما، جرد دایموند، پیتر تورچین، جک گلدستون، چارلز تیلی و دیگر متفکرانی که هر یک، پرتوی بر بخشی از معمای توسعه افکنده‌اند.
شاید هیچ نظریه‌ای، به‌تنهایی، راه نجات ملت‌ها نباشد؛ اما گفت‌وگوی این اندیشه‌ها می‌تواند نقشه‌ای روشن‌تر برای فهم توسعه و بازسازی جوامع پس از بحران، پیش روی ما بگشاید.
عیسی بزرگ‌زاده – سخنگوی صنعت آب