۱۴۰۴-۰۹-۱۶ ۱۱:۰۹

نسلی که آینه را معیار کرد | نسل ‌من‌، نه ‌ما‌

والدین نسل زد با سرمایه‌گذاری بیش از حد عاطفی و مالی روی فرزندان‌شان، به ‌اخلاق جمعی‌ ضربه‌ای کاری و جبران‌ناپذیر زده‌اند

به گزارش امید روز ، به نقل از هفت صبح|  نسل زِد این روزها نقل تمام محافل است و به چیزهای زیادی متهم می‌شود. می‌گویند آن‌ها زیادی حساسند، شب‌ زنده‌دارند و خواب و برنامه‌ای مفید برای زندگی ندارند، آستانه تحمل‌شان بسیار پایین است و احساسات‌شان همچون «دانه‌های برف» محو شونده‌اند.‌ از همه مهم‌تر، می‌گویند آنها در بیان و استفاده درست و کارآمد از واژه‌ها عاجزند و نمی‌توانند حتی یک گپ کوتاه و دوستانه را آنطور که باید و شاید مدیریت کنند‌ اما آنها در یک امر واحد تبحر خاصی دارند؛

آنها بدون پذیرش تمام این موارد، با تمام قوا در نقش وکیل مدافع خود ظاهر می‌شوند و اتهامات علیه خود را قلع و قمع می‌کنند‌ اما اگر در همه این‌ اتهامات نسلی، حقیقتی نهفته باشد چه؟ آیا معیارهای اخلاقی و ارزش‌های نسل زد از نسل‌های پیشین فاصله گرفته‌اند؟ و اگر جوانان این نسل تا حدی فردگراتر و حتی «نوازش‌شده‌تر» باشند، این برای جامعه چه معنایی دارد؟

 

دانیل اِی. کاکس، مدیر مرکز نظرسنجی زندگی آمریکاییِ مؤسسه امریکن انترپرایز (AEI)، در گزارشی تازه که نوامبر ۲۰۲۵ منتشر شد، ادعا می‌کند تمام ارزش‌های اخلاقی نسل زِد، یعنی نسلی که در حد فاصل سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۲ متولد شده و به باور او با ‌پرورش فردگرایانه‌ شکل گرفته، در آستانه‌بی‌اعتبار کردن‌ نهادهای اجتماعی پیش از خود است؛ ادعایی که با هدف برجسته کردن شکاف نسلی مطرح شده و از نظر جامعه‌شناسان ‌واقع‌بینانه اما کمی مبهم‌ توصیف می‌شود.

کاکس که سال‌ها مدعی است والدین نسل زد با سرمایه‌گذاری بیش از حد عاطفی و مالی روی فرزندان‌شان، به ‌اخلاق جمعی‌ ضربه‌ای کاری و جبران‌ناپذیر زده‌اند. او در مصاحبه اخیر خود با وُکس، بار دیگر همین گزاره را تکرار کرد و حتی هشدار داد اگر جامعه این روند را نادیده بگیرد، دیر یا زود با نسلی مواجه می‌شود که متهم به ‌انزوای اخلاقی‌ است و به بحران اجتماعی کشیده خواهد شد.

‫۰/۵ ‫(۰ نظر)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جستجو